Sıradan insanlar acı çekmezler. Çektikleri acı değildir artık. 

Benimsenen acı.. En kötüsü. 

Sanki.. sanki doğuştan gelmiş gibi.. Sanki sen acı çekmiyormuş da acı zaten senmişsin gibi..

Gelişi güzel söylenmiş cümlelerin içinde aslında hayatının en berbat, en ağır acıların izleri var.

Tek kelime.. Ve sonunda boğazda içten bir yutkunma.

Ağlayamamak..

Allah belamı versin ki hıçkıra hıçkıra, bağıra çağıra ağlamak istersin. Yaratılışın getirdiği boktan yaşam sanrıları. Tanrıya küfredersin.. Belkide kendine.. Ağız dolusu.

Ölmek istersin, sonra öyle bir yeteniğinin olmadığını anlarsın. Ölemezsin bile. Sonra şu hayatta ne kadar değersiz bir bok olduğunu söylerler kulağına. Gelişi güzel cümlelerden anlarsın bunu, fısıldar cümleler adeta kulağına;

Değersiz piç!

Sonra içindeki insanı öldürürsün.

Tek kelime.

Kötüyüm.. 

Aşık olduğum kişilerden uzak durmaya çalışmaktan sıkıldım.

Sonra;

- Neden beni tanımamazlıktan geliyorsun?

Ne yapsaydım. Beni tanımana izin mi verseydim.

Size kendimden bahsetmişmiydim?

Tabi ki ”hayır”.

Ben kimseye kendimden bahsetmem.

Sarhoşken bile.

Ölümüne içmiş, vücuduma kan yerine alkol pompalanıyorken bile.

Ama birine bahseder gibi oldum.

O da beni yanlış anladı. 

eceaydin:

Ben bilgisayarla telefon baglantısını kuramıyorum misal.

Daha iyi anlatılamazdı.

agopsalzirvalar:

Bu tıpkı Tuğba’ların yüzlerinin hiçbir zaman hatırlanmaması gibi, tıpkı Mert’lerin genelgeçer piçliği, tıpkı Serpil’lerin hafifmeşrep oluşları,tıpkı Can’ların gayliği, tıpkı Kübra’ların soluk tenli ve aşırı mülayim oluşları gibi bir şey.

Tanrı bile daha iyisini yapamazdı.

denizden yeni mi çıkmıştı neydi;
saçları, dudakları
deniz koktu sabaha kadar;
yükselip alçalan göğsü deniz gibiydi

FD olmaz. Teoman ol. Ama FD olma. Tehlikeli. Emre Aydın ol mesela. Ama FD olmaz. Tehlikeli..

Gökyüzündeki mavilik kaybolana kadar.

b.b king - stand by me

Sen nasıl tatlı birşeysin öyle be.

Karaktersizim.. Öyle ki kendinde en çok değiştirmek istediğin şey ne diye sorsalar sadece bunun değişmesini isterim.

Sıkıldım artık. Nedeni kırdığım, dağıttığım, üzdüğüm insanlar değil. Yine ben. En çok kendime zarar veriyorum. Bencilim de aynı zamanda gördüğünüz gibi.

Benden nefret eden çok insan yoktur. Bunun nedeni de iki yüzlülük mesela.

İnsanları kolay kandırabiliyorum, şeytan tüyü.. Bakın bu da başka özelliğim; kendini beğenmişlik.

Aynı zamanda kendimi sevmiyorum da, hatta çoğu zaman nefret ederim. Al bu da başka bir özellik; kişilik bölünmesi..

Hayalperestim. Bu hayalleri gerçekleştirebilecek kapasitem yok. Ya da gerçekleştiremeyecek kadar tembelim..

Hafif psikopatlık.. Ne yapacağı belli olmama durumu.. Biraz uç durumlarda manyaklık.

Yeri geldiğinde kendimin bile şaşırdığım sevecenlik.. Eğer gerekiyorsa masumiyet..

Ama kötü bir insan olmadım hiçbir zaman.. Sadece yaratılış.